Αναρτήσεις

Μόνη (μαζί σου)

Για κάποιο καιρό νόμιζα ότι δεν είμαι μόνη μου μαζί σου. Πριν ήμουνα μόνη μου κι ερχόσουν, μιλούσαμε. Ίσως δεν είχαμε πλησιάσει αρκετά για να δω τη δικιά σου μοναξιά. Πώς έμοιαζε και ποια ήταν. Να δω τον πόνο σου και να τον «κρίνω». Αν αυτό λίγο πιο αριστερά κι αν έβγαζες αυτό και το 'βαζες εκεί λίγο πιο δίπλα να πιο δω δε θα 'ταν η ζωή μια ηλιαχτίδα χαχα ναι δεν είμαι χαζή το ξέρω ότι οι άνθρωποι δεν έχουν κουμπιά κι όμως θα 'ταν τόσο καλύτερα πιο αριστερά. Αναπνεύστε κοιτάξτε λίγο την πάρτη σας. Λίγο όμως, όσο χρειάζεται για ν' αντέξετε τη φάση σας να γελάσετε λίγο. Τρίζω και σφίγγω τα δόντια μου καθώς τα λέω γιατί εγώ; γιατί εγώ να βλέπω, όσα βλέπω; Μακάριοι οι τυφλοί Τα λόγια τα  τρώμε· δεν πεινούσα να δω μα να με νιώσουν τα μάτια είναι δικαιολογία. Μια επίφαση για να πούμε στο άλλο «δε με βλέπεις δε με είδες  ποτέ κανένας δε θα με δει, θα κρυφτώ στο πιο ψηλό κρυφό βουνό» και θα κάνω πως τα βλέπω όλα από κει. μπρρρ κάνει κρύο εκεί. Πιο πολύ πονάω γιατί νομίζω δε με ...

Μια ιστορία που έψαχνε (να κρύψει) την αλήθεια

 Κ. Σ' αγαπώ πάρα πολύ Μου αρέσει ο τρόπος που μου λες «καταλαβαίνω τι εννοείς» κι όμως μετά αναρωτιέμαι... Κατάλαβες εμένα ή αυτό που βόλευε, αυτό που ήταν πιο κοντά σε σένα, η πιο σύντομη ερμηνεία για περίπλοκα ζητήματα. Αλλά όταν τα μιλάμε και βλέπω ότι θέλεις να συναντηθούμε κάπου εκεί στη μέση οι ανασφάλειές μου ηρεμούν. Γιατί «μας» σκέφτεσαι και η πραγματικότητα του «μαζί» δεν είναι απλά μια λύση μοναξιάς· κάποια που σε ξέρει και συνεχίζει να σε «ανέχεται», αλλά κάτι που το θέλουμε μαζί για να έρθει όλη αυτή η σάπια μοναξιά και να φυτρώσει ένα  λουλούδι χωρίς τα κουράδια να την πνίγουν. Αυτά απλά είναι πριν. Σαν πορτάκια: εγώ είμαι δω· η πληγή μου είναι ΔΩ όμως εγώ θέλω να σε συναντήσω. Τα χείλια σου τα αγαπώ Η πνοή σου είναι ξημέρωμα κι εγώ σε κοιτάω. Ένας παράξενος άνθρωπος πληγωμένος σαν και μένα που αγαπώ τα χέρια σου κρύα ή ζεστά, που δείχνουν τι ίσως φοβόμουν να αγγίξω· γιατί θα έβλεπα τι έχω να δώσω. Τι πραγματικά κρατούσα αφού φοβόμουν ότι δίνοντάς το θα έχανα τη...

Φλεβίτης

 Η λάντζα και το σούπερ μάρκετ κάναν τα πόδια σου ποτάμι με παραποτάμους Το φεγγάρι το βλέπεις μέσα από τα δέντρα  της πίσω αυλής, καθώς τα βρεγμένα ρούχα σου στεγνώνουν ξανά και ξανά πάνω σου. Εύα Καραναστάση 5/8/2017

νησί (μου)

 Πάντα περίμενα να γυρίσω στο νησί μου Μπουκαμβίλιες και γιασεμί ήταν το νησί μου  Τώρα δε θέλω να γυρίσω ακόμα. Είναι γεμάτο πράγματα. Και ανθρώπους και παράνοια. Εκεί πια είναι οι γονείς μου. Η οικογένεια μου  έχει φύγει, πέθαναν. Αυτοί που είναι εκεί δεν τους ξέρω. Δε μου θυμίζουν θαλπωρή. Μόνο οι γονείς μου κρύβουν απο κάτω θαλπωρή Αυτό που ξεκίνησαν να είναι  κι είναι τόσα  άλλα. Γιασεμί κι αγιόκλημα  μυρίζει το νησί μου  Μια μέρα θα γυρίσω και θα χω εξοχικό πλούσιο σε φυτά και δέντρα και γεμάτο γεράνια. Γεράνι μύριζε η γιαγιά μου στη μνήμη μου κι αμπαρόριζα που τόσο πολύ χαρούμενα  ήταν όταν τα πότιζε και τους έβγαζε τα ξερά φύλλα. Όταν καθαρίζω τα γεράνια μου μυρίζω τη γιαγιά μου. Αυτή η πανσέληνος στον Αιγόκερω δε μ' ενόχλησε πολύ Ο Καρκίνος είχε γειωθεί Είχε ισορροπήσει  το σπίτι μέσα μου ώστε να μην το ψάχνω παντού έξω γύρω πέρα δώθε (πού πάω; πού πάω;) Πόσο γρήγορα προχωρά η μέρα, κι η νύχτα; Η νύχτα  έρχεται και φεύγει δεν πρ...

Ήρθες

 Ήρθες και έφυγες Και η μορφή μόνο είναι ακόμη εδώ                      ? Και με κοιτάει και με ρωτάει όσα εσύ δεν με ρωτάς ποτέ. Και νομίζεις πως τα άκουσες. Κι όμως βλέπεις, μόνο αν η τρέλα δικιά σου- Σπίτι η  τρέλα όταν με ΑΝΑΒΕΙΣ Και το μυαλό σου μονάχα ετούτο δεν μπορούσα να κρατήσω Το μόνο που θέλω να αράξει μια βδομάδα στον αέρα Να πει πάρε το δάκρυ πάρε τον πόνο μου Κάπου να σου 'ρθει αέρας Να ζήσω δίπλα μα να υπάρχει ΑΕΡΑΣ Είναι ζωή στο μέλλον Άραζα Έφυγες Πάρε καρδιά και νόημα και μάτια ΑΕΡΑΣ. Εύα Καραναστάση 3/7/2022

ΕΙΜΑΙ

 Ξέρω τι πρέπει να γίνει. I take you, in and you come 💞 out  Η μάνα σου ήταν τυχερή που βγήκες όπως περίμενε Νόμιζε. Όμως εσύ πας κάπου, που να φανταστεί δεν  μπορούσε. Πονάς; Αν πιστεύεις πως θα τη γιατρέψεις. Γύρνα. Κοίτα τα  μούτρα σου. Πάρε φωνή και παράδειγμα και κοίτα εσένα  πριν. Ήρθες απ'το δικό σου παρελθόν. Δεν είσαι το μέλλον της. Φτήνια, η υπόσταση που  μοιράζεται. Ανήκει στο ΕΝΑ                          η υπόσταση  Αν υπάρχει ένα ατομικό κτήμα είναι το Εαυτό Γύρνα μέσα, ΠΙΣΩ. Κοίτα  πιο μέσα. Τι βλέπεις Η πιο μεγάλη και βαθιά συνειδητοποίηση ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ απ' αυτό που είμαι. Εύα Καραναστάση 3/7/2022

Να μη

 το να μη μετανιώνω τίποτα Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο να δώσω στο μελλοντικό είναι μου Το είπε κι η Εντίτ Ήμουν 15 όταν κατάλαβα τη σωστή προφορά Μικρό πουλί αδύναμο; Ποτέ. Ήσουν η πιο δυνατή γιατί έκφραζες τους πόθους και την ένταση της ζωής χωρίς ζώνη ασφαλείας. Το πλήρωσες. Όμως πόσο πληρώνουν οι πρώτοι διδάξαντες της πορείας, χωρίς φρένα και  ρότα; Μόνο ροή σε αχαρτογράφητα νερά, κι ο Πόνος δίνεται για κάθισμα. Ξεκουράσου, εδώ... Δεν μπορείς; Θυμήσου με. Τη μεγάλη μάνα, της θλίψης. Φεύγω. Δεν κοιτάω πίσω. Εύχομαι... Έρχομαι. Είναι, εδώ είμαι Τώρα. Πάμε πιο πέρα  Ήρθατε; Η ζωή πάντα περιμένει. Τη ζωή. Εύα Καραναστάση 3/7/2022