νησί (μου)

 Πάντα περίμενα να

γυρίσω

στο νησί μου

Μπουκαμβίλιες και

γιασεμί ήταν

το νησί

μου 

Τώρα δε θέλω

να γυρίσω

ακόμα.

Είναι γεμάτο πράγματα.

Και ανθρώπους

και παράνοια.

Εκεί πια

είναι οι γονείς

μου.

Η οικογένεια μου 

έχει φύγει,

πέθαναν.

Αυτοί που είναι εκεί

δεν τους ξέρω.

Δε μου θυμίζουν

θαλπωρή.

Μόνο οι γονείς μου

κρύβουν απο κάτω

θαλπωρή

Αυτό που ξεκίνησαν να

είναι 

κι είναι τόσα 

άλλα.

Γιασεμί κι αγιόκλημα 

μυρίζει το νησί

μου 

Μια μέρα θα γυρίσω και

θα χω εξοχικό

πλούσιο σε φυτά και δέντρα και

γεμάτο γεράνια.

Γεράνι μύριζε η γιαγιά μου

στη μνήμη μου κι

αμπαρόριζα

που τόσο πολύ χαρούμενα

 ήταν

όταν τα πότιζε

και τους έβγαζε τα ξερά

φύλλα.

Όταν καθαρίζω τα γεράνια μου

μυρίζω τη γιαγιά μου.

Αυτή η πανσέληνος στον Αιγόκερω δε

μ' ενόχλησε πολύ

Ο Καρκίνος είχε γειωθεί

Είχε ισορροπήσει 

το σπίτι μέσα μου

ώστε να μην το ψάχνω

παντού

έξω

γύρω

πέρα

δώθε

(πού πάω;

πού πάω;)

Πόσο γρήγορα προχωρά

η μέρα,

κι η νύχτα;

Η νύχτα

 έρχεται και

φεύγει

δεν προχωράει

πάει,

δε μυρίζει.

Μόνο το γιασεμί μυρίζει

όμως πάντα

 προτιμούσα το

αγιόκλημα,

πιο μυστηριώδες 

γλυκό

μελένιο.

Εύα Καραναστάση

14/7/2022