Μια ιστορία που έψαχνε (να κρύψει) την αλήθεια

 Κ.

Σ' αγαπώ πάρα πολύ

Μου αρέσει

ο τρόπος που μου λες

«καταλαβαίνω τι εννοείς»

κι όμως μετά

αναρωτιέμαι...

Κατάλαβες εμένα ή αυτό

που βόλευε, αυτό που ήταν

πιο κοντά σε σένα,

η πιο σύντομη ερμηνεία για περίπλοκα ζητήματα.

Αλλά όταν τα μιλάμε και βλέπω

ότι θέλεις να συναντηθούμε

κάπου εκεί στη μέση

οι ανασφάλειές μου ηρεμούν.

Γιατί «μας» σκέφτεσαι

και η πραγματικότητα του «μαζί»

δεν είναι απλά μια λύση μοναξιάς·

κάποια που σε ξέρει και συνεχίζει

να σε «ανέχεται»,

αλλά κάτι που το θέλουμε

μαζί

για να έρθει όλη αυτή

η σάπια μοναξιά

και να φυτρώσει ένα 

λουλούδι

χωρίς τα κουράδια να την πνίγουν.

Αυτά απλά είναι πριν.

Σαν πορτάκια:

εγώ είμαι δω·

η πληγή μου είναι ΔΩ

όμως εγώ θέλω

να σε συναντήσω.

Τα χείλια σου τα αγαπώ

Η πνοή σου είναι ξημέρωμα κι εγώ

σε κοιτάω.

Ένας παράξενος άνθρωπος

πληγωμένος σαν και μένα

που αγαπώ τα χέρια σου

κρύα ή ζεστά,

που δείχνουν

τι ίσως φοβόμουν

να αγγίξω·

γιατί θα έβλεπα

τι έχω να δώσω.

Τι πραγματικά κρατούσα

αφού φοβόμουν ότι

δίνοντάς το

θα έχανα τη βασική μου

λειτουργία:

να μπορώ να σε σώσω.

Έτσι κι αλλιώς

δεν το θέλω

δεν το ήθελα

με αηδιάζει.

Θα' θελα απλά

αυτά που ξέρω πριν

(η αγάπη αρκεί)

να τα πάρεις ως γνώμη, ως τρόπους, ως ιδέες

όχι επειδή ξέρω αλλά επειδή έπαθα.

Μόνο μόνες σωζόμαστε

από μέσα.

Είσαι τόσο όμορφη

κι η ευκαιρία που μου δίνεις

να σου μιλάω

να σε βλέπω μέσα από τα μάτια σου

είναι από τα πιο όμορφα

που μου έχουν συμβεί.

Γιατί πέρα από αυτά που χρειάζεσαι

κι ανώριμα εκφράζεις

(ή όχι και τόσο)

τόσα από αυτά που μου δείχνεις

για μένα

είναι «χειρότερα» ΠΙΟ

για το εγώ μου.

Με πονάς αλλά με

ελευθερώνεις.

Το ότι μπορώ να σου μιλήσω και

να μου μιλήσεις για όλα μετά,

είναι αυτό που το κάνει 

μαγικό για μένα.

Όπου κι αν καταλήξει

σ'αγαπώ

όχι γιατί μου δείχνεις

εμένα,

αλλά γιατί με πιέζεις,

με καλείς στ' αλήθεια

να σε συναντώ εκεί

που είμαι πιο αληθινή.

Σ' αγαπώ

επειδή είσαι εσυ.

Μπορεί να κρατήσει

μόνο αν δω

ποια είμαι τελικά

εγώ.

Ίσως για σένα παρόμοιο;

Κι αν όχι

όσα ήθελα παρόμοια

θέλανε να συναντηθούμε

να μάθουμε

ήθελα να σε φιλήσω

γιατί τα χείλια σου

τα ήξερα

τα ήθελα

τα αγαπούσα

τα αγαπώ

Φοβάμαι να το πω

μα σε χρειάζομαι

να μου θυμίσεις

ποια είμαι και

τι θέλω

κι είναι από αυτά

που θα 'θελα κι εγώ

για σένα να κάνω.

Να είσαι τελείως ελεύθερη.

Ακόμα κι αν μετά

δεν υπήρχε

εμείς.

Εύα Καραναστάση, 25/11/2022